____________________

مدتی است احساس می کنم دیگه برات غریبه ام

یا شایدم غریبه ام

 
غریبه ام با گرمی دستات

 با نگاه های زیبات

 غریبه ام با خنده هات

 
احساس غریبی درمن چه بوددیگه حتی خنده هات دلموشادنمیکنه

غریبه ام با نوشته هات 

 با تمام واژه های با تو بودن

 از تو خوندن 

برای تو نوشتن

برای تو گریستن برای تو ماندن

ماندنی که شاید شده واسمون یه عادت 

غریبه ام با محبت های تو  با نوازشهایت  با ماندنت 

 
نمی دونم شاید این سرنوشته که حالا باید غم غریبی بخورم...
______________________
افسوس ... آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی می کنیم

پشیمون می شدی از این که عشق رو آفریدی

سلام

امیدوارم که خوب باشی

امروز دلم خیلی هواتو کرد   خیلی جای خالیتو حس کردم

دوست داشتم باهات صحبت کنم اما ...

کاش می فهمیدی که به اندازه ی تمامه دنیا واسم عزیزی

کاش می فهمیدی تو واسم یه چیز دیگه ی

کاش می فهمیدی که چقدر واسم ارزش داری

کاش   کاش    کاش.....

انقدر از این کاش ها گفتم که دیگه از همه چی خسته شدم

دوستت دارم بیشتر از بی نهایت

اینو بدون که هر وقت تونستی برف رو سیاه کنی و کلاغ رو سفید

هر وقت تونستی آتش رو ببوسی و در ته دریا نفس عمیق بکشی

انوقت بدون که فراموشت کردم

دوستت دارم

آخرین نقطه

هر بار که مرا می دید  ساعت ها گریه می کرد

 آخرین باری که سراغم آمددیوانه وار می خندید

 وقتی نگاه استفهام را در نگاه من دید گفت:تعجب مکن

که چرا می خندم من دیگر آن دختر ساده لوح سابق نیستم

بس بود هر چه تو قاه قاه خندیدی  و من های های گریستم 

هنوز جمله اش تمام نشده بود که قطره اشکی سرگردان در

گوشه چشمش لنگر انداخت!!! 

با تعجب گفتم :پس این قطره اشک چیست؟

اشک از گوشه ی چشمش پاک کرد و گفت: این؟!

این قطره اشک نیست!!می فهمی؟!

این آخرین نقطه ایی است که به آخرین جمله ی

 آخرین فصل کتاب ایمان به عشق مردان گذاشتم ...

من دیگر به هیچ چیز مردان ایمان ندارم جز به یکپارچگیشان در

((نامردی))

من به انتها رسیدم تو واسم شروع کشیدی

دستامو گرفتی و من دوباره امید و دیدیم ...

و دیدیم روی گل برگهای مریم نقش خوشبختی کشیدم

گر چه بعد تو خاموش شد شعله ی گرم چراغم

 فاصله ی بین من و تو هفتا آسمون نگاه بود

 قلب من مثل همیشه بعد تو چه بی پناه بود

چمدون تنهاییمو پیش چشمای تو بستم

شیشه ی عمر غرور و واسه گریه هات شکستم

حالا تو هستی کنارم با یه آسمون ستاره...

اگه کسی واقعا یکی رو دوست

داشته باشه . بیشتر

رفتی و از رفتن تو قلب آینه شکست

توده ای ابر سیاهش

ــــــــــــــــــــــــــــ

بی تو من از نسل بارانم  چون ابر بهارانم

 
 گریانم بی تو من

 
خواب سرخ بوسه هایت مینشیند بر لبانم

ــــــــــــــــــــــــــــــ

میمیرم برات    نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات

رفتی از برم    تو نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

غم در دل من   به قدر عالمه

 
غم های عالم برای من کمه

 
رنگه غروبه   دله افسرده ام

 
  غرق سکوته   وجود مرده ام

وای از منو غم های تو

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 هم خونه ی من ای خدا    از من دیگه خسته شده

 
کتاب عشق ما دیگه     خونده شده بسته شده

اون دست گرم مهربون     با دست من قهر دیگه

وقتی به یاد اون روزا     بوسه با موهاش می زنم

ای دل من ای دیونه     بذار برم از این خونه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هر عشقی می میرد

خاموشی می میرد عشق تو نمی میرد

 
باور کن بعد از تو دیگری در قلبم جایت را

نمی گیرد

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد
                             عجب است محبت من که در او اثر ندارد
غلط است که گویند دل به دل راه دارد
                            دل من از غصه خون شد            دل او خبر ندارد

                         ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در سکوت و غربت شبها
دلم به یاد روی تو امید می گیرد
نگاهت را مگیر از من
که در دل حسرت چشمان تو از غصه می میرد

                        ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کاش می شد بفهمی که وقتی چشمانم را به ندیدنت محکوم می کنی چه ظلمی در حق من روا می داری

                        ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می دونم حالا هر جا هستی خوشی...  منم فراموش کردی
ولی بدون تا جون دارم عشق تو از قلبم بیرون نمی ره
بدون من عشقم صادقانه بودو هست
 بدون که من تو رو واسه خودت می خواستم نه چیز دیگه ای...
کاش می شد زمان برگرده به قبل که من دوباره تو رو داشته باشم ....